Πηνελόπη Γαίτη- Ρουμανία: «...σύμβολα που ανοίγουν τρύπες στην άβυσσο......»

   Φυσάει ο αγέρας και σηκώνει σκόνη...Τα χώματα κάποιες φορές μιλάνε. Είναι έξω από όρια και σύνορα. Μιλάνε με τη γλώσσα της καρδιάς, μιλάνε με το βλέμμα....

    Κύκλοι ατέρμονοι, δε σταματάνε.. Η ιστορία: πόσα πρόσωπα αντάμωσαν μ’ αυτή μέσα στους αιώνες. Πού είναι τώρα; Είναι χώμα...

    Το νερό κυλάει και καταγράφει τα σπαράγματα μνήμης που έγιναν ροή...που κύλησαν και χάθηκαν σαν την ανθρώπινη ζωή. Ροή..νερό... Ο άνθρωπος είναι νερό.

    Φωνές...Ακούγονται ...Κραυγές και πόνος... Πόσα χρόνια χαμένα...

    Η ελευθερία δεν έχει πρόσωπο, μονάχα ένα κύκλο που συμπυκνώνει τη δύναμη του ανθρώπου.

    Το χώμα, το νερό, το ύφασμα καταγράφουν ιστορίες...Πιο πολύ μιλάνε για τις ιστορίες των βασανισμένων...Γίνονται σύμβολα και ανοίγουν τρύπες στην άβυσσο, όπως αυτή που χάσκει εδώ...που από μέσα της οι άνθρωποι μπορούν σε μια στιγμή να νιώσουν όλη την ιστορία...κι εσύ ήσουν εκεί.