Πηνελόπη Γαίτη: «Διακειμενικές συμπληρώσεις...παράταιροι και παραφθαρμένοι ήρωες...».

  Μυθιστορηματικοί ήρωες που αναζητούν την ολοκλήρωσή τους  μέσα από την εξέλιξη της συνείδησής τους.....σε ένα ατέρμονο ταξίδι με προορισμό την επίγνωση της μοναδικότητας του εαυτού...το μυθιστόρημα με τα κείμενα που το δημιουργούν συμβάλλει στην όλη διαδικασία κι αφήνει περιθώρια για την ανασύσταση και την εύρεση της αυτογνωσίας. Ο νους είναι πηγή ζωής και δύναμης...από αυτόν ξεκινάνε όλα και σε αυτόν όλα καταλήγουν...κι ακόμη η γνώση της ιστορίας εξελίσσει τη μνήμη και «στεργιώνει» το μυθιστόρημα ως αφήγηση ως διαχρονικό διάλογο διαφορετικών εποχών που ξεσκεπάζει άλλοτε με θόρυβο κι απρόσμενα..κι άλλοτε χωρίς καν μια σιωπηλή αντήχηση την εξέλιξη του ανθρώπινου είδους, ως συμπεριφορά σε όλες του τις εκφάνσεις....Ας μην αρνούμαστε το μέσα μας ως προέλευση, ως πορεία, ως εξέλιξη, ως καταφυγή...ας μην αρνούμαστε κι ότι προκύπτει μέσα από το μυθιστόρημα που συχνά η όλη πλοκή του κινείται γύρω από αόρατους κανόνες διακειμενικότητας, πυκνών αφηγήσεων καθώς και λογικών ,αλλά και παράλογων υπερβάσεων που έχουν μέσα τους ως πρώτη αλήθεια την ανάγνωση ιστορικών και κοινωνικών καταστάσεων. Μέσα από το μυθιστόρημα, που δεν είναι τίποτα άλλο παρά η άλλη όψη του πραγματικού κόσμου, μας αυτοσυστήνονται έστω και ως μια απλή νύξη το γκροτέσκο, το απλό, το παραφθαρμένο, το δύσμορφο, το ατελές, το απρόσιτο, το δυναμικά περίκλειστο κι ακόμη η ψευδαίσθηση, οι διακειμενικές συμπληρώσεις και οι μικρές λεπτομέρειες  που αναζητούν πρόσφορο έδαφος για να καρπίσουν και να αναδείξουν τον άνθρωπο ως φύση και αλήθεια..................................