Πηνελόπη Γαίτη: Αθήνα-Πλατεία Ομονοίας: «Performance στην τσιμεντένια καρδιά του Ερεχθέα».

    Οι πόλεις του σήμερα ασφυκτιούν παραληρηματικά, μοιάζουν να κυοφορούν την εξέλιξη που τις απομακρύνει όλο και πιο πολύ από την ομορφιά της αρχέγονης φύσης που αγκαλιάζει πλουσιοπάροχα ό,τι γεννιέται μέσα σε αυτή. Οι πόλεις μπορούν και παραμένουν ουτοπικά αόρατες και αποκτούν ονόματα παράξενα: Ζόρα, Ζίρμα, Ζέρμα, Ζάρμα...Κρατούν ζηλότυπα κρυμμένα τα μυστικά τους βαθιά στη δική τους καρδιά...Για την Αθήνα, η καρδιά της ουτοπίας χτυπά στην Ομόνοια. Στην καυτή άσφαλτο, στην πυρωμένη πέτρα τα βήματα έχουν τον ρόλο τους και η υδάτινη σπονδή τον σκοπό της. Τα ψηλά κτίρια, ένα γύρω, συμπάσχουν ως μάρτυρες της ουτοπίας-αντιουτοπίας. Το νερό κυλά και συναντά την αόρατη-ορατή στιγμή, όπου η αρχή και το τέλος μετεωρίζονται στους πιο περίεργους και απρόσμενους ρυθμούς δροσίζοντας την τσιμεντένια πια καρδιά του Ερεχθέα...