Πηνελόπη Γαίτη: «Κοσμικές ισορροπίες ....το νερό σιωπηλός μάρτυρας καταγράφει...»

Μέσα στη φθορά του χρόνου που όλα τα συμπαρασύρει.

Ο Αναξίμανδρος πιστεύει στο χρόνο ως κριτή των πάντων και δημιουργό της φθοράς που οδηγεί στην κοσμική ισορροπία. Το άπειρο για αυτόν είναι δημιουργικό αίτιο και φορέας συμπαντικής αρμονίας με τις χρονικές ροές να επιζούν αέναα και να συμπαρασύρουν μαζί τους τη σκόνη, το χώμα...............................................................

και το νερό κι ολα μαζί φιλτράρουν και φέρνουν στην επιφάνεια κομμάτια από το μακρινό παρελθόν..........................................................................................................

....το χώμα, η γη πάντοτε μιλούσαν με τους δικούς τους κώδικες που επαναλαμβάνονταν στο πάντα....λασπωμένη γη, βροχές ...χειμώνες, φρυγμένη γη, αφόρητη ζέστη... καλοκαίρια. Φωνές παιδικές, νεανικές, γεροντικές, γέλια, δάκρυα. Ανθρώπινα βήματα που μέτρησαν πάνω σε αυτό τη δύναμή τους.

...το χώμα, η γη πάντοτε μιλούσαν με τους δικούς τους κώδικες ...το χώμα ξεφεύγει μέσα από τις  χούφτες και γράφει την αλήθεια ... το νερό σιωπηλός μάρτυρας την παρακολουθεί και καταγράφει...