Δεν έχει όνομα. Πολλές φορές πονάει, αλλά κρύβει τον πόνο
της. Μασκαρεύει τη δυστυχία της γελάει, όμως ξέρει πως τίποτα δεν πάει καλά.
Ξέρει τη βία καλά, κι από την καλή και την ανάποδη... Ξημερώνει και πάλι. Δεν
κοιμήθηκε καν. Δεν ξέρει τι πρέπει να περιμένει πια. Απλά ζει. Απλά υπάρχει. Οι
κουρτίνες κρύβουν την αλήθεια...η βία χτύπησε και σε αυτή την πόρτα. Πόσες γυναίκες
ανά τον κόσμο ζουν στη δίνη της κακοποίησης και σιωπούν...Μακριά σιωπή, πόνος,
φόβος, αγωνία, κοινωνική κατακραυγή, απόρριψη...πίσω απ’ τις κλειστές
κουρτίνες. Κρυμμένες αλήθειες που πρέπει όμως να βγουν στο φως, για να μη
φοβάται πια καμμιά γυναίκα να μιλήσει, να πει την αλήθεια και να σωθεί
επιτέλους...
Συμμετοχή στην ομαδική έκθεση «Βία»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου