Κυριακή 1 Δεκεμβρίου 2019

Πηνελόπη Γαίτη «….Lemon Marilyn....Mια διαχρονική ιστορία...»



   Εικονογραφικά στερεότυπα, σπαράγματα και φωτογραφικές απεικονίσεις μιας επανάληψης.
   Στον σύγχρονο κόσμο, όπου τα μίντια κυριαρχούν, οι διασημότητες προβάλλονται αλόγιστα…παντού.
   Είναι οι νέες εφήμερες θεότητες ..τροφή στην προβολή της δημοσιότητας. Κοινότοπα προϊόντα, προσωπικότητες που για καλλιτέχνες όπως ο Andy Warhol απέκτησαν διαφορετικό νόημα, έγιναν καλλιτεχνική έμπνευση. Με ελάχιστα χρώματα, φιγούρες αποσπασμένες από την πραγματικότητα, φιγούρες που εκπέμπουν γύρω τους μυστικισμό, που μιλάνε, που εκφράζονται, όπως η Marilyn που με ένα χαμόγελο προκλητικά παγωμένο πέρασε στην αιωνιότητα μαζί με ένα ερωτηματικό: Γιατί τόσο νωρίς;....
    Κι όμως, δεν έφυγε.Ο Αndy ακινητοποίησε αυτό το γοητευτικό χαμόγελο σε μια επανάληψη πολλαπλότητας κι έθεσε ερωτήματα για τη σχέση ειδώλου και πραγματικότητας, τη σχέση που κάθε άνθρωπος έχει με τους άλλους,αλλά και με τον εαυτό του. Τι εκπέμπουμε στους άλλους; Ποια πραγματικότητά μας; Ποια αλήθεια μας εισπράττουν οι άλλοι από μας και ποια εμείς από αυτούς; Μήπως θα πρέπει να κοιτάξουμε πιο βαθιά τον δικό μας εσωτερικό κόσμο για να μπορέσουμε να νιώσουμε τους άλλους;
   Ο Andy δεν είναι πια εδώ...Eίχε πει: « Όταν πεθάνω δεν θέλω να μείνει ίχνος μου.Δεν θέλω ν’αφήσω τίποτα πίσω.Θέλω ο μηχανισμός μου να σβήσει».
   Κι όμως η Marilyn έμεινε πίσω να χαμογελά αιώνια.Τα ίχνη της έμειναν πίσω ανεξίτηλα. Κι ο Andy, όπου κι αν είναι, κρυφοχαμογελά ξέροντας πως τα καλύτερα σενάρια τα γράφει ο χρόνος..........................................

Project and Photos by Penelope Gaiti, 2014 
Τίτλος έργου: « Lemon Marilyn –μια διαχρονική ιστορία…»


                                                



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Πηνελόπη Γαίτη: «Συνδέσεις κόκκινης μνήμης...»

   «Την έλεγαν Φτελιά. Δεν είχε άλλο όνομα κι αν είχε το είχε ξεχάσει. Προχωρούσε στο χιόνι μαζί με το κουβάρι της. Το άφηνε πίσω της σα...

Δημοφιλείς Αναρτήσεις