Πηνελόπη Γαίτη: «….. μια μορφή αλλάζει ….Πορτραίτα Ρέμπραντ σε διαρκή αλλοίωση…»

    Οι γέροι αγαπούν τα μωρά, τα μωρά αγαπούν τους γέρους. Κάτι απροσδιόριστο δένει αυτές τις δύο φαινομενικά μακρυνές ηλικίες. Ομοιάζουν, συγκλίνουν και σμίγουν τις ομοιότητές τους.  «Σε τι διαφέρουν; Σε τίποτα, μόνο που αυτοί έχουνε ζάρες και πιο πολλά χρόνια. Έξω απ’ αυτό, ασπριδερά μαλλιά, στόμα χωρίς δόντια, κορμί ζαρωμένο, όρεξη για γάλα, τραύλισμα, σαλιάρισμα, κουταμάρα, ξεχασιά, αφηρημάδα, όλα τους ταιριάζουν. Κι όσο προχωρούν τα γεράματα, όλο και πιο πολύ ξαναμωραίνουν, ως τη μέρα, που αφήνουν πια τη ζωή, ανίκανοι να νιώσουν την αηδία της, αναίσθητοι στο θάνατο, σαν μωρά.(1970:46-47)

    …….ώρες περισυλλογής και το πορτραίτο μοιάζει να έχει ρουφήξει όλο το χρώμα…αρχίζει να ξεβράζει τη μορφή..μήπως είναι γέρος, μήπως μωρό ή και τα δυο μαζί σε μια μορφή από ένα συνονθύλευμα και των δύο; Αν ο χρόνος έκανε τόσο καλά τη δουλειά του με τη φθορά να δουλεύει με αργό και βασανιστικό τρόπο τις ρυτίδες, τότε και το χρώμα κάνει καλά τη δουλειά του….Μια μορφή διαλυμένη παράξενα αναζητά την ομοιότητα με το κρυμμένο παράταιρο, ζητά τη θέση της …δεν μιλά,  περιμένει υπομονετικά την αλλαγή κι ότι μπορεί να οδηγεί σε αυτή…το μόνο σίγουρο είναι ότι για αυτήν η ζωή είναι το πιο μεγάλο στοίχημα…

Έρασμος, (1970). Μωρίας Εγκώμιον, Στρατής Τσίρκας Μτφρ, Αθήνα: Ηριδανός

Δεκέμβριος 2014:      Gallery ΤΕΧΝΟΧΩΡΟΣ, Αθήνα

                                    «REMBRANDT – NAME»

                                    Συμμετοχή σε ομαδική έκθεση με την Ομάδα Μακρύ Όχημα

                                   Τίτλος Έργου: «Ρέμπραντ….σε φάση μετaμόρφωσης»