Πηνελόπη Γαίτη: «Ιδανικές φωνές – αποτυπώματα σε μια Εικαστική μπουγάδα»

Ιδανικές φωνές κι αγαπημένες
εκείνων που πεθάναν, ή εκείνων που είναι
για μας χαμένοι σαν τους πεθαμένους.

Κάποτε μες στα όνειρά μας ομιλούνε·
κάποτε μες στην σκέψη τες ακούει το μυαλό.

Και με τον ήχο των για μια στιγμή επιστρέφουν
ήχοι από την πρώτη ποίηση της ζωής μας —
σα μουσική, την νύχτα, μακρινή, που σβήνει.

    Πάνω στα σεντόνια εγγράφονται μνήμες του ύπνου, μνήμες των ονείρων, μνήμες των προσώπων , μνήμες του έρωτα. Στο λευκό τους ύφασμα μένει εκείνο το κάτι το απροσδιόριστο από ότι υπήρχε. Ένα χαμόγελο, ένα βλέμμα, ένα αγκάλιασμα. Σαν να κλείστηκαν μέσα στις ίνες τους οι φωνές οι αγαπημένες όλων εκείνων που έγιναν σύγνεφο κι αέρας και τώρα πια κανένας δεν ξέρει που κρύφτηκαν. Έτσι τελικά κατέληξαν να γίνουν χρώμα σε ένα σεντόνι που ανεμίζει ανέμελα, ενώ επάνω ο συννεφιασμένος ουρανός της πόλης το κοιτάζει απορημένος. Ακόμη μια μέρα που οι ιδανικές φωνές φτιάχνουν τα δικά τους σενάρια στο δικό τους φανταστικό κόσμο……..

Εικαστική μπουγάδα, Θεσσαλονίκη, Δεκ. 2014

Τίτλος έργου: « Ιδανικές φωνές που επιστρέφουν;…»