«Θα μείνω πάντα ιδανικός και ανάξιος εραστής
των
μακρυσμένων ταξιδιών και των γαλάζιων πόντων
και
θα πεθάνω μια βραδιά, σαν όλες τις βραδιές,
χωρίς
να σκίσω τη θολή γραμμή των οριζόντων» (Ν. Καββαδίας)
Ο ουρανός έξω ήταν βαρύς. Ψιλόβρεχε. Κι ακόμη
είχε ομίχλη. Σε αυτή την πόλη όλα καλύπτονται συχνά από ομίχλη. Αυτή η πόλη
κολυμπά μέσα στην ομίχλη . Δεν έχει όνομα….απλά τη λένε Ομίχλη. Περπατά στους
δρόμους της, περιπλανιέται στις γειτονιές της κι ονειρεύεται μελλοντικά
ταξίδια ... πιστεύει πως θα φύγει, πως θα ξεκολλήσει από τα
πλοκάμια της ομίχλης και θα φύγει μακριά. Το πιστεύει εδώ και χρόνια και
πρόπερσυ το πίστευε, και πέρισυ που η ομίχλη έδειξε ακόμη πιο πολύ τα δόντια
της κι ήταν πιο πυκνή από ποτέ και φέτος που όλα έχουν χαθεί κάτω από το
υδάτινο πέπλο της …αν φύγει, αν ξεκολλήσει, αν μπορέσει….αγαπάει τους ορίζοντες
και τα ταξίδια για αυτό και λέει να φύγει…αν μπορέσει…αν.
Δεκέμβριος 2014 Gallery
512, Πτολεμαίδα
«Τεχνοστοιχεία»
Συμμετοχή σε
ομαδική έκθεση
Τίτλος έργου:
«Εν δυνάμει ταξιδευτής…mal du depart»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου