Το κενό και η νύχτα, πώς τρώνε τη
μορφή, πώς την αλλάζουν, πώς αλλοιώνουν την ομορφιά ή τη δροσιά της; Πώς τη θολώνουν
τόσο βάναυσα φθείροντάς την; Πίσω από τη μορφή και πάλι το πορτραίτο του
Ρέμπραντ κρύβει την αλήθεια εντός του πολύ καλά, σαν φυλαγμένο μυστικό.
Περιμένει τη μοίρα να το χαράξει, το χρώμα να του δώσει φωτεινότητα, τον αέρα
να του καθαρίσει την ψυχή, μην τύχει και διαλυθεί. Φοβάται αυτό το ούτως ει
άλλως πορτραίτο τη μοίρα του. Αναζητά την οικειότητα που δεν του χαρίστηκε.
Μιλάει απλά μονάχα με την καρδιά και τους παλμούς χρώματος που ρέουν στις
φλέβες του…
Συμμετοχή στο «Rembrandt Name, Lola Nikolaou Gallery, Θεσσαλονίκη, Μάϊος 2014
Τίτλος έργου: « Ρέμπραντ
…φωτο-διάλυση…»

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου